Als je van de Kemmelberg, via
de Monteberg het Walhalla van de folk 'Dranouter' binnenschuift, glijd je
vanzelf Den Ekster (een oude gerestaureerde boerderij) in en het is nog maar
zeer de vraag wanneer je er weer buiten wil. Enfin voor wie hier binnentreedt
... de risico's zijn voor eigen rekening...
Of je laat je vangen aan de warme sfeer en de gezellige rust van aangename
muziek, of je laat je bedwelmen door de menukaart met vlezige hoogstandjes,
vegetarische lekkernijen en zoete achterafjes waar streekprodukten steevast
mee aan tafel zitten: Lasagne Verde met Kemmels lamsgehakt, spinazie en Bospaddestoelen
springt er misschien wel bovenuit maar wie een konijn met pruimen of een duifje
achter de kiezen heeft, ervaart pas echt hoe simpel genieten hand in hand
gaat met gastvrij entertainen. Elk seizoen worden ook de suggesties aangepast.
Je kan ook blijven hangen aan het interieur, en het schitterende panorama.
Vanop het terras blik je terug op die prachtige wandeling die je steeds opnieuw
met jezelf confronteerde en met de zekerheid dat het paradijs hooguit nog
een kwestie van 'willen' is.
Dirk dacht ooit dat het wel niet zo'n vaart zou lopen, maar 21 jaar later
(sinds 1989!!!) blijkt het virus tegen elke vaccinatie bestand. Al wie iets
of wat betekent als het om blues, jazz, folk of ballads gaat, ging hier ooit
wel eens voor de leeuwen en de voorraad wordt nog steeds opnieuw aangevuld.
Een intiem concertje in wat ooit een koeienstal was, laat onuitwisbare sporen
na. Je zit er zowat bovenop. Het pakt je bij de strot en het laat je nooit
meer los.
Reservaties
enkel per telefoon 057/44.68.52
Des réservations seulement par téléphone ++32 57 44 68
52
Waar spreken we af in 't weekend
?
Den Ekster
je ziet ze niet veel meer, de oudere kleinere
cafe-restaurantjes
DIE, zonder barkende oude venten die stinken als oude chiro tenten.
DIE, zonder oude wijven die steeds op zoek zijn naar hun vals bekservies.
Waar niet alleen de ketel maar ook JIJ mag fluiten
Waar er nog hout in de stoof moet, maar waar tegelijk de stoof niet verantwoordelijk
is voor de wamte.
Waar je kan wegdromen zonder iemand je stoort
Waar kaarslicht de discolampen vervangen
Waar krakende stoelen intieme gesprekken overstemmen
Waar je gediplomeerde, 5 sterren entertainers achter de toog vindt die de
gekste dingen verzinnen om je van dienst te zijn.
Waar je nooit IN en tegelijk UIT de weg zit.
Waar de 21ste eeuw zigeuners zitten.
Waar iedereen nog graag naar het vuur kijkt
waar je onopvallend dronken kunt worden
waar je onopvallend op de tafel mag slapen
en vooral waar jij echt JIJ mag zijn.
ik spreek uit ondervinding,
dit is een van de laatste plaatsen, ooit word dit cafee een ode aan de geschiedenis,
de mensen zullen er komen, puur om te weten of het ECHT ZO was.
Ik heb er velen groter zien binnenkomen dan buitengaan, en daarom zeker niet
minder gelukkig.
ik heb er verschrikkelijk lekkere konijn verorberd
Ik heb er gezongen,
ik heb er gedanst
ik heb er gelepeld
ik heb gesproken,
ik heb er gedronken,
ik heb aan het vuur gezeten,
aan de bar en in de zetel
ik heb er vooral veel gelachen
veel gezien
Wie zich ergens gevoelens of flarden van herinneringen kan vergelijken met
de beschrijving hierboven,
aarzel niet. Trust me
het is alleen in Den Ekster da ge dit vindt.
Groetjes and see you all soon
Hans Devooght ('t Onbeschreven Blad, Gits)
Den Ekster
This Barn conversion near French border, in
a village of Dranouter is by far the best venue we have seen, not only in
Belgium but anywhere we have travelled. They have been around for 15 years.
Many venues suffer from identity crises, are they small theatres? or just
bars? Not here! The venue part is just perfect. Every one in the room can
see the stage, upstairs or downstairs. But also Den Ekster is just a fantastic
pub. Great food, great beer, warm atmosphere, what more can you say. If you're
in the area, pop in and say hello from Sliotar to Dirk and the family.
Jan Hautekiet : ,,Mijn hoofd zegt Pukkelpop, omdat het echt je flappen open zet, maar mijn hart zegt Dranouter. Daar heb ik toch een emotionele band mee. Ik heb er al heel veel mooie momenten meegemaakt. Niet alleen op het festival, ook in Den Ekster, ook in dat deel van het land. Je komt er toch in een mentaliteit en een minimaatschappijtje met eigen wetten en gevoeligheden terecht. Dat intrigeert me wel."
Het Nieuwsblad, 4/8/2005
Julie Murphy & Fernhill (Wales)
we would like to thank the following people for making
our recent tour in belgium and holland such a great experience - a tour which
included a concert in a theatre built by napoleon and an intimate club gig
in the wonderful den ekster cafe in dranouter near the Belgian border
with France . firstly Marius Roeting for putting the tour together
and the staff at both theatres in holland for their hospitality. belgian DJ
and friend mark vandemoortele for looking after us in leuven - home cooking
and trappiste beer served in a warm cafe at 1 in the morning after a very
long drive - civilisation. dirk vanhee and hilde notredame of den ekster
for their amazing rabbit stew and for running such a cool venue. and
thanks to everyone who came to the gigs.
all in all, long live the european union...x
2005
le Dyck in Dunkerque was amazing for hospitlaity (Merci
Dennis!) From there
we got our first chance to play over the border in Belgium at a club (Den
Ekster) in a small village called Dranouter on a Monday night. Surely nobody
would come we thought. How wrong we were, how different to England. suddenly
it seemed that everyone in Flanders knew who we were.
Damian (Pressgang)
Wij zijn steeds op zoek naar enthousiaste serveerders/-sters
en keukenpersoneel om ons enthousiast team te versterken.
Hebt u interesse voor deze toffe bijverdienste in het weekend (het is eenvoudiger
dan je denkt), neem dan contact op via telefoon
057/44.68.52 (tijdens de openingsuren)
of praat er met ons over in het café.
U hoeft zelfs niet elk weekend te werken,
daar wij een beurtrollensysteem kunnen uitwerken.
Un de tes meilleurs souvenirs avec
MES SOULIERS SONT ROUGES ?
arnaud (manager de MSSR) :
Avec ce métier, on ne peut qu'engranger les bons souvenirs ! Il y a
des souvenirs de belles fêtes, de concerts émouvants, de rencontres
rares, de moments privilégiés... C'est difficile de faire le
tri ! En vrac, je citerais la rencontre avec Bertrand Lamblot, qui était
directeur artistique chez Trema, et avec qui nous avons signé pour
les disques à partir de Proches ; les enregistrements à ICP,
un studio magique à Bruxelles habité par des personnes tout
aussi magiques... et puis les premières fois dans des salles mythiques
: voir le nom du groupe à l'affiche de l'Éysée Montmartre,
ou en grandes lettres rouges sur le fronton de l'Olympia, ça fait forcément
un gros pincement au coeur... Mais une soirée à Steenwerck,
dans le Nord, au musée de la Vie Rurale, ou à Den Ekster,
un petit club en Belgique, par exemple, m'ont laissé des souvenirs
au moins aussi indélébiles, parce qu'on a passé des moments
de chaleur incroyable avec les organisateurs et le public...